هجرت كردند ، و به عنوان اوّلين طلبه در مدرسهء مرحوم آية الله سيّد محمّد حجّت كوه‌كمره‌اى ( حجتيّه ) سكنى گزيدند . اساتيد دروس سطح و آشنائى با علّامه طباطبائى اساتيد ايشان در سطوح « لمعه » آية الله شيخ محمّد صدوقى يزدى ، و « قوانين » و « رسائل » و « مكاسب » آيات عظام شيخ عبدالجواد سدهى اصفهانى و حاج سيّد رضا بهاء الدّينى ، و « كفايه » آية الله شيخ مرتضى حائرى يزدى بوده ، و دو سال از درس خارج مرحوم آية الله سيّد محمّد داماد رحمة الله عليهم اجمعين استفاده نمودند . و امّا دروس فلسفه و حكمت متعاليه و تفسير و فقه‌الحديث و عرفان نظرى را در خدمت استاد بىبديل ، علّامهء دهر ، حكيم على الاطلاق ، عارف بالله و بأمر الله ، مرحوم آية الله العظمى حاج سيّد محمّد حسين طباطبائى تبريزى - رضوان الله عليه - بپايان رسانيدند . ارتباط ايشان در اوان اشتغال به تحصيل با مرحوم علّامهء طباطبائى كه با تَتَلمُذ دروس فلسفه آغاز شده بود از مراتب اقتناص و اكتساب علوم متداول حوزوى گذشت و به ارادت و پيوندى وثيق كه محصول شيفتگى و انجذاب به صفات ملكوتى آن بزرگ و عطش نسبت به فَيَضان علوم و معارف حقّهء تشيّع و ولايت كه در نفس قدسى انورش متبلور گشته بود مبدّل گشت ؛ و فصل جديدى در حيات علمى و جهان بينى او گشود ، و افق دوردست معارف الهيّه را در جلوى چشمان وى قرار داد و او را به صوب عوالم غيب و مراتب شهود رهبرى نمود . علّامهء طهرانى روزى مىفرمود : « قبل از عزيمت به قم و ارتباط با جامعهء علماء و قاطبهء مشتغلين به علوم دينى چنين مىپنداشتم كه تمامى اين افراد در زمرهء صلحاء و اخيار و از برگزيدگان خلق و متّصف به صفات قدسيّه و متخلّق به اخلاق ربّانيّين مىباشند . و همواره اين حسن ظنّ در محاورات و تخاطب‌ها و مراوده‌ها مرا همراهى مىنمود . ليكن